23 September 2026

“De lach van een client daar doe ik het voor”

Geert Fledderus is 66 jaar, bijna 67. Een leeftijd waarop veel mensen aftellen naar hun pensioen, maar bij hem voelt het anders. Hij werkte 51 jaar, begon als automonteur bij Volkswagen, werd testchauffeur bij Scania en vond uiteindelijk zijn roeping als monteur in de revalidatiezorg bij RSR.

Geert begon vol enthousiasme aan zijn carrière als automonteur bij Volkswagen. Twaalf jaar lang sleutelde hij aan auto’s, tot de garage failliet ging. De jaren ’80 waren hard: werkloosheid, bedrijven die omvielen.
Maar hij kwam al snel bij Scania terecht, eerst aan de lopende band, later als inspecteur en uiteindelijk als testchauffeur. Hij reed vrachtwagens van de band, testte alle functies, controleerde op fouten. “Ik kreeg kansen om te groeien en ik leerde creatieve oplossingen bedenken” vertelt Geert.

In de jaren veranderde het werk en kreeg hij via Scania een jobcoach en alle ruimte om een nieuwe richting te zoeken.

De overstap naar de revalidatiezorg: ‘Ik wil mensen helpen’

Toen zijn moeder een ligfiets kreeg, zag Geert hoe belangrijk dat hulpmiddel voor haar was en hoe afhankelijk je bent van anderen als er iets gerepareerd moet worden. Dat moment zette hem aan het denken: dit wilde hij doen. Hij liep een jaar stage bij Meyra: drie maanden bij de monteur, drie maanden binnendienst, drie maanden adviseur, drie maanden magazijn. Toen er na die periode geen vacature beschikbaar was, stapte hij met zijn CV onder de arm bij RSR binnen. De rest ging snel:

“Ik had direct een klik met vestigingsmanager Henk. Na een gesprek moest er overleg plaatsvinden met de baas, maar die was er snel uit. “Hij zei: ik heb al een auto voor hem besteld. Hij is aangenomen” Dat blijft bijzonder.”

Geert begon in de Wmo bij RSR en groeide door naar de Wlz kant. Hij werkt inmiddels ruim tien jaar in Kampen, IJsselmuiden, Hasselt, Zwartsluis en omgeving.

Kleine momenten, grote waarde

Geert vertelt talloze verhalen die laten zien hoe kleine gebaren grote impact hebben. “Zoals de vrouw die niet uit haar rolstoel kon toen ik haar bezocht voor nieuwe bandjes. Ik heb de krik onder haar rolstoel gezet, het mannenkoor opgezocht op YouTube. Het resultaat: zij zingt terwijl ik werk.”

Of de cliënt die hem bij elk bezoek begroet met: “Geertie!”

Het zijn die momenten die hem raken. Niet de techniek, niet de bonnen, maar de band met cliënten waar hij voor mag werken. Hij komt eerder naar zijn werk om cliënten te helpen voordat ze naar de dagbesteding gaan. Hij drinkt koffie met zorgmedewerkers die al vanaf 7 uur bezig zijn. Hij luistert naar mantelzorgers die soms net zo zwaar belast zijn als de cliënt zelf.

Een voorbeeld dat hem altijd bijblijft: een cliënt met ALS was overleden. De rolstoel moest worden opgehaald. Maar Geert voelde dat het niet klopte.

“Die stoel gaat de deur niet uit, vertelde de vrouw. Er zit op zo’n moment nog te veel emotie aan. En dat begrijp ik maar al te goed.”

Geert belde met de gemeente, regelde uitstel en kwam pas terug toen de familie er klaar voor was. “Haar zoon mocht als vorm van afscheid de rolstoel in de bus zetten. Dan weet je waar je het voor doet.”

Geert noemt zichzelf “maar een klein onderdeel in het geheel”. Maar wie hem hoort, weet beter. Hij is een schakel in het leven van honderden cliënten. Een monteur die meer repareert dan rolstoelen. Iemand die luistert, troost, lacht en soms een traantje laat. “Je zal maar ’s morgens wakker worden en die rolstoel staat daar weer. En ik kan deze mensen helpen. Hoe mooi is dat?” Is de klus na de werkdag nog niet af of komt er een spoedje tussendoor? Geen probleem, als de cliënt maar geholpen is.

Je werkt nooit alleen

Ondanks dat Geert veel zelfstandig werkt, benadrukt hij dat je het samen doet. Met collega’s, leveranciers, de zorgmedewerkers planners en nog veel meer. “Ik kan niet zonder de binnendienst. Ik kan niet zonder het magazijn. We hebben elkaar nodig om de cliënt te helpen. Ik bel voor wijze raad nog steeds Ard, ondanks dat hij nu adviseur is binnen RSR, voor technische vragen om een rolstoel te repareren. Dat werkt heel fijn.”

Pensioen: afscheid met pijn in het hart

Binnenkort gaat Geert met pensioen. Maar stoppen met werken betekent niet stoppen met zorgen. Hij blijft vrijwilligerswerk doen, helpt boeren met machines, repareert trekkers en blijft betrokken bij zijn kerk. Maar het afscheid van zijn cliënten wordt zwaar:

“Ik ga met pensioen, maar ook een beetje met pijn. Die mensen, hun verhalen en enthousiasme zitten bij mij in het hart. Ik weet nog niet hoe, maar ik ga langs om afscheid te nemen en nog één keer een praatje te maken en die lach te zien.”

Nieuwsgierig geworden?

Wil jij net als Geert iets voor een ander betekenen? En ben jij een handig monteur die verder kijkt dan de vraag? “Ontdek zelf hoe mooi dit vak is en kom eens bij ons praten. Wij vertellen je graag meer. Of bekijk onze vacatures” aldus Michiel Hoendevangers.